سال يكهزارو سيصدو نود ويك
دوستان.عزیزان واستادان بزرگوار سلام
سال يكهزارو سيصدو نود ويك هم نسیم حضور خود را ارام ارام بر شاخسار ما میوزاند
و برگي ديگر از دفتر عمرمان ورق مي خورد
اميد است در سال جدید برگهاي اين دفتر كمتر
.خط خوردگي داشته وباخطي زيبا لحظات عمرمان را ثبت كنند....
جاويد باد اين روزها، جاويد باد لحظه هاي شادي وسرور.. باشد خنده هاي کودکان بر سر سفره ها در کنار خانواده...
باشد بوسه هاي افراد خانواده ودوستان در زمان ديدار يکديگر.
باشد نگاه پر مهرهمسران بهم و
نگاه پدران و مادران بر فرزندان خود و باشد ميليونها آرزوي شيريني که در دل
هموطنانمان جاري ميشود.
جاويد باد نام عزيزاني که اين روزها در کنار ما نيستند
و جاودانگي ابدي براي آنها که جانشان را براي ايران و ايراني دادند...انشااله
بياييم در اين سال جديد سعي كنيم مهربانتر باشيم
بخاطر گلهایي كه عطرو بو ی و لحن قشنگ محبت و عشق دارد :
همه را دوست داشته باشيم .
دیدن اشنایان.دوستان.اقوام وتمامی انانی که در دل ما جایی دارند.
گرفتن عيدي مخصوصا اسكناس هاي نو و اطو كشيده وخوردن شيريني واجيلواز همه مهمتر بدور ريختن كدورت ها وبدست اوردن دلها وحل مشكلهاو
بوسيدن گلها(ياران.دوستان فرزندان و كوچولوها)ومحكم نمودن گره محبتها .
تبريك به اناني كه دراين ماه پر بركت پاي بر اين دنياي خاكي نهادندو
متولد شدند وباعث خوشحالي شدند
باغ دلتان هميشه سبز وبهاري باد ونسيم عشق و اميد بر دل هايتان وزان
اميد (باغبان عاشق)
